کاشان در کنار ابنیه ی تاریخی و بناهای شگفت انگیزی که در دل خود جای داده است، آرامگاه دیگری را در برگرفته است که محل دفن یکی از شاعران بزرگ دوره ی صفوی می باشد که بدون شک همه ی ایرانیان او را با ترکیب بند معروف اش " باز این چه شورش است که در خلق عالم است ؟ " می شناسند.
نگاهی مختصر بر زندگی محتشم کاشانی
شمس الشعرای کاشانی، حسان العجم، مولانا سید کمال الدّین علی، فرزند خواجه میر احمد کاشانی متخلّص به محتشم، از شاعران دوران صفوی و از معاصران شاه طهماسب صفوی می باشد. او متولد شهر کاشان می باشد.وی در سال 905 ه.ق چشم به جهان گشود و پس از 91 سال در سال 996 هجری چشم از جهان فرو بست. محل دفن وی به " محله ی محتشم" معروف است.
زندگی شاعرانه
محتشم در طول سال های شاعری خود به مدح و تمجید شاهزادگان و سلااطین از جمله شاه طهماسب و فرزندان او پرداخت و در وصف آنان اشعار زیادی سرود.در دوره ی زندگی محتشم روابط شاعران ایرانی با شاعران هندو گسترش پیدا کرده بود و از همین رو اشعار محتشم نیز به وسیله ی برادرش عبدالغنی به دست پادشاهان هندی رسید که در وصف آنها نیز اشعاری سروده بود.
به نوشته مطربی سمرقندی: جمهور برآن اند که از شعرای عراق، خوشگوی تر و مشهورتر از محتشم کسی نیست. و تقی الدین کاشی، محتشم را خاقانی زمان و سلمان عصر می داند و می نویسد: با این که محتشم در سرودن انواع شعر تواناست کمتر مثنوی می گوید.
12 بند معروف محتشم
در چهار قرن گذشته، دوازده بند معروف محتشم معروف ترین و پراستقبال ترین اثر منظوم عاشورایی در زبان فارسی بوده است.شما می توانید بر روی اکثر پارچه هایی که در ایام محرم به دیوار ها نصب میکنند اشعار محتشم را مشاهده کنید. جالب است بدانید این دوازده بند تنها در ایران پرآروازه نیست بلکه در کشورهایی از جمله افغانستان، هندوستان، پاکستان و تاجیکستان نیز گسترش پیدا کرده و مورد محبوبیت مردم واقع شده است.
به گفته اسکندر بیک منشی، زمانی که محتشم قصیده ای در مدح پری خان خانم (دختر شاه طهماسب) سرود و خبر آن به شاه طهماسب رسید، وی را به سرودن اشعاری در مدایح و مراثی اهل بیت عصمت تشویق کرد . پس از این تشویق، محتشم، ابتدا در استقبال از هفت بند ملا حسن کاشی ترکیب بندی در مدح حضرت علی (ع) سرود و سپس شبی در عالم رؤیا به خدمت امام علی (ع) رسید و امام از او خواست تا در مصیبت حسین (ع) مرثیه ای بسراید با این مطلع :
«باز این چه شورش است که در خلق عالم است»
محتشم به مصرع «هست از ملال گر چه بری ذات ذوالجلال» رسید و در ادامه درماند تا شبی صاحب الزّمان -عج- را در خواب دید که فرمودند: «او در دل است و هیچ دلی نیست بی ملال» و شعر را تکمیل کرد.
دوازده بند محتشم با این ابیات آغاز می شود؛
باز این چه شورش است که در خلق عالم است؟ باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است؟
باز این چه رستخیز عظیم است؟ کز زمین بی نفخ صور، خاسته تا عرش اعظم است؟
این صبح تیره، باز دمید از کجا؟ کزو کار جهان و خلق جهان جمله درهم است
گویا طلوع می کند از مغرب آفتاب! کآشوب در تمامی ذرات عالم است
گر خوانمش قیامت دنیا بعید نیست این رستخیز عام که نامش محرّم است
در بارگاه قدس که جای ملال نیست سرهای قدسیان، همه بر زانوی غم است
جن و ملک، بر آدمیان نوحه می کنند گویا عزای اشرف اولاد آدم است
خورشید آسمان و زمین، نور مشرقین پروردۀ کنار رسول خدا، حسین
آرامگاه محتشم کاشانی
آرامگاه وی در خیابان محتشم و کوچه باغبان شهر کاشان قرار دارد. مساحت این مقبره 80 متر بوده و سنگی مرمر در وسط آن قرار گرفته است.گنبدی فیروزه ای شکل و کاشیکاری شده به ارتفاع ۱۴ متر روی بقعه قرار دارد و دور تا دور دیوار بقعه آجری و مقرنس کاشیکاری شده است و ابیات این شاعر روی آن نوشته شده است..
خانه عباسیان کاشان، پیشتاز زیباترین خانه های ایرانی
ارتباط با ما :
